Ej no, człowieniu, ten tekst jest najlepszym dowodem na to, że nie powinieneś pisać o niczym, co nie budzi w Tobie dużych emocji. Zgadzam się w pełni, to są moje słowa wypowiedziane Twoimi ustami. Uzupełnienie od siebie:

Kolejnym elementem kontrastu pomiędzy Jokerem i Batmanem są narzędzia. Joker używa najprostszych przyrządów. Noży, dynamitu, zwykłych ciężarówek. Batman to Bond w pelerynie. Pomimo tego przez cały film czuć tę pogoń, chaotyczny pościg, w którym nie pomagają nawet najnowsze cacuszka. Wayne musiał uciec się do podsłuchiwania całego miasta by móc zlokalizować zwykłego klauna. Znakomite są też realistyczne odpowiedzi na praktyczne pytania. Czy Batman chodzi w ten dziwny sposób (sztywne ramiona) bo chce sprawiać wrażenie ruchomego posągu nie do złamania? E tam, po prostu ma za sztywny pancerz.

Z całej gadaniny zapamiętałem przede wszystkim spór o politykę i władzę (Dent, Wayne i dziewczyny w restauracji). Rzymianie, zawieszenie demokracji, problem z oddaniem władzy w trakcie pokoju. Do tego ostatnie słowa Batmana i Gordona, o bohaterze dokładnie takim na jakiego zasługuje to nieszczęsne miasto. O kimś, kto nie musi bać się wyklęcia, bo nie musi zachowywać twarzy. Mistrzostwo.

Obawiam się, że "Strażnicy" przy tym filmie zgasną, co będzie dość zabawnym paradoksem, bo ich komiksowy pierwowzór to dojrzały dramat psychologiczny, w przeciwieństwie do Batmana.

Faktycznie, szkoda że Kałużyński nie dożył.

Recenzja jako swoiste streszczenie dotychczas publikowanych tu uwag na temat filmu zachwyca tylko przypadkowego czytelnika niniejszego blogaska.

Moja interpretacja TDK:
shadowrun.rpg.pl/uv/index.php?option=com_smf&Itemid=176&topic=2602.msg8608#msg8608

Obejrzałem. Bardzo dobry. I owszem, Ledgera kompletnie nie widać zza Jokera.
Co za strata.