Ostatni raz czas na granie miałem jak byłem w szpitalu. Przeszedłem sobie wówczas na spokojnie "Paradise" Sokala (nie dorasta "Syberii" i jest nieco niedorobiona). Na RTS-y nawet nie patrzę, RPG-i omijam; bo kiedy? Dlatego wolę gry, które się odpala i po prostu gra. Boom, boom, bang, bang.

Metal Slug.

Najlepsza seria gier w historii gier. Prosta i konkretna - wstań, walcz i giń piękną chwalebną śmiercią, jak śpiewali w "Avalonie", a potem kopsnij żetona i walcz dalej. Skacz, strzelaj, wsiadaj do czołgu.

(Kawaii, nie?) Jakie proste jest żołnierskie życie. Boom, boom, bang, bang, tak, tak, nie, nie.

Nie lubię historycznych gier wojennych, tak jak nie lubię odtwarzania (cosplayu?) bitew ani oddawania honoru powstańcom przez urządzanie meczu paintballa; bo to jakieś takie niesmaczne, czasem wręcz obrzydliwe. Metal Slug początkowo był planowany jako gra o drugiej wojnie światowej (co widać wciąż po tłach i pojazdach w pierwszej części), ale ktoś poszedł po rozum do głowy¹ i przeniósł akcję w przyszłość. War has never been so much fun.

I wiecie co? Jakiś Polak wypuścił fanowską pecetową grę ze sprajtami z Metal Sluga.

Jest o Powstaniu Warszawskim.

__

1) Nie ma to nic wspólnego z faktem, że gra jest japońska. Japończycy mają bardzo luzackie podejscie do tematu - wystarczy wspomnieć strzelankę 1942 firmy Capcom (Despite the game being created by a Japanese company and staff, the goal is to reach Tokyo and destroy the entire Japanese air fleet.) W Metal Slugu 3 znajduje się zresztą ukryty poziom, w którym walczy się z zamkniętymi w jaskini japońskimi żołnierzami, którzy przegapili koniec wojny: