Sause 

Mało kto zauważył, że ten film jest pozbawiony napisów początkowych. Na przykład ślepy pianista przygrywający do seansu. To naprawdę niezwykłe w Hollywood. Vanilla Sky, Apocalypse Now, Ring, Ghostbusters II... Jak oni zdołali namówić panią od make–upu, żeby jej nazwisko pojawiło się dopiero na końcu, kiedy wszyscy w kinie w Koluszkach zaczną wstawać z foteli? Normalnie, nazwisko pani do make-upu jest zawsze na końcu.
Ten film wiele traci przez wciśnięcie Gotham City do realnie istniejącego świata, gdzieś w USA – chyba poznałem kilka budynków z Chicago… Wieżowce z dykty i styropianu robią o wiele większe wrażenie. Seria filmów o Batmanie nigdy nie należała do moich ulubionych. Światy kreowane w kolejnych częściach zwykle były za bardzo serio KURWAAAA COOOO?, bym mógł poważnie traktować superbohaterów, którzy się tam pojawiali KURWA CO? Za serio, żeby poważnie, logika. I tak nie jest to kino tak idiotyczne, jak seria o Supermanie. Superman był bohaterem mojego dzieciństwa, ale wyrosłem z niego dosyć wcześnie, rażony poziomem głupoty lejącej się z ekranu. Komiksy broniły się dłużej, ale też padły. Batmana nigdy nie lubiłem, może dlatego, że był pełen ograniczeń, na przykład nie potrafił latać. Z perspektywy czasu Batman wygląda zdecydowanie lepiej niż Superman, bo jest w stanie obronić się jako człowiek. Przypomina nieco Jamesa Bonda z większą ilością gadżetów, ale niestety jeszcze mniejszą dozą logiki. Wyglądałoby to znacznie lepiej, gdyby twórcy „Mrocznego Rycerza” mniej tłumaczyli rzeczy z grupy tych i tak nienaukowych (jak Batmobile w ogóle może skręcać z tak wydziwionym przednim zawieszeniem?!), a bardziej przyłożyli się do tworzenia atmosfery realizmu magicznego KURWA CO??? A może pisarz Kosik nie starał się w "Verticalu" bawić w s-f, tylko bardziej się przyłożył do stworzenia klimatu fantasy?. W tym filmie Batman jest pozbawiony tajemnicy, jest zwyczajnie wysportowanym facetem z masą nierealnych gadżetów bo zwykle jest zmutowanym kosmitą? i jeszcze większą masą szczęścia, a za to kompletnie bez motywacji THAT'S THE JOKE! Że ma dość, o tym jest ten film. Robi to, co robi, bo tak mu kazał scenarzysta. Bohaterem jest zresztą Joker, któremu Batman z trudem próbuje$ dotrzymać kroku.
Jaki jest ten film? Po pierwsze przewidywalny DURR HURR HURR. Dalej to popisy przesadnych efektów specjalnych JA PIERDOLĘ, szwankująca na każdym kroku logika tu kilka przykładów... not, ciekawe dlaczego i wydumane sytuacje, w które są wkręcani bohaterowie. Film ratują jednak dwie rzeczy: kreacja Jokera, która w realu kosztowała Heatha Ledera życie sponsored by Popcorner, oraz zupełnie niehollywoodzka końcówka "ostatni raz w kinie byłem w 1985" – trzy ostatnie minuty filmu wynagradzają poprzedzającą je godzinną nudę KTO TAKICH PALANTÓW W OGÓLE WPUSZCZA DO KINA???.