Kręcę się głównie po blogosferze szatanistyczno-lewackiej, ale czasem zapuszczam żurawia, czym żyje cyberprzestrzeń komiksiarzy. Dziś rano zajrzałem na ten przykład do niejakiego KRL-a (tego od szarpania Tytusa) i mi cyckie opadły. Notka-rozjebka jest jest z 14 czerwca, więc zaschła jak gołębie gówno na wrocławskim peronie, ale i tak warto zobaczyć, czym się bulwersują młodzi polscy komiksiarze, którzy uratują polski komiks.

Przed pedałami.

Otóż bowiem comixowe dzzzzziewczyny wywiesiły ogłoszenie o naborze do antologii o lesbijkach, w pierwszej wersji zapraszając do niej tylko kobiety. Co oburzyło młodego polskiego komiksiarza, który uratuje polski komiks, bo poczuł się dyskryminowany; głos został miłosiernie wysłuchany i teraz o lesbijkach może komiks zrobić każdy.

Mnie to akurat nie zbulwersowało,  bo zdaję sobie świetnie sprawę, że 99,9% facetów o lesbijkach wie tyle, co widziało na pornolach lub w hollywoodzkiej wirtualnej wersji (known as "lipstick lesbian"), czyli gówno; więc i gówno ma do powiedzenia. Ależ panie Michale - mógłby oburzyć się jakiś mieszkaniec Warszawy - a skąd pan wie, że tematyka ta nie jest bliska młodemu polskiemu komiksiarzowi, który uratuje polski komiks, że nie ma lesfriendów, że faktycznie chciał coś ważnego powiedzieć z głębin swoich niezmierzonych pokładów empatii i dobrego smaku?

Coś mi mówi, że jednak nie. Tzn. sam młody polski komiksiarz, który uratuje polski komiks, mi to mówi swoją wrzutą:

komuś się pojebało we łbie. ktoś znowu wychodzi ze swoją seksualnością na ulicę. po cholerę mi komiks robiony przez pryzmat czyjegoś dymania? sztuka nie potrzebuje podpisu :lesba, gej. sztuka potrzebuje dobrych historii, komiks potrzebuje dobrej grafiki. niestety bycie lesbijką nie gwarantuje ani jednego ani drugiego. gorzej- śmiem twierdzić, że procent komiksiarek lesbijek rysujących choćby poprawnie jest dążący do zera.

[...]

ale do cholery - nie mieszajcie w to sztuki - zróbcie antologię dobrych komiksów bez powiadamiania mnie kto, co robi kiedy się pierdoli po nocach. pchanie palców w tyłek koleżanki jeszcze nikogo nie nauczyło rysunku i nie wyrobilo warsztatu scenariuszowego. co nie znaczy, że nie może iść to w parze. no ale wyznacznikiem niestety nie jest.

Staram się nie rzucać kurwami, ale mi naprawdę ciężko!

Stawiam tezę, że młody polski komiksiarz, który uratuje polski komiks, w ogóle nie ma pojęcia o komiksie. Komiks narodził się z bazgrołu, jest to pierwsza forma wyrazu, jaką poznają dzieci. W komiksie nie chodzi o to, żeby było ładnie, nie chodzi o to, żeby był scenariusz na poziomie (chociaż oczywiście fajnie, jak jest); chodzi o to, że jest to medium, którym można opowiedzieć swoją historię (swoją, as in coś co mnie rusza); czy jesteś ciulem z familoka czy bucem z bydgoskiego blokowiska, czy pedałem, czy lesbą; więc nie odmawiaj im, młody polski komiksiarzu, który uratuje polski komiks, prawa do opowiadania o różnych sprawach (i prawa do zachęcania innych, żeby to robili) bez mieszania do tego młodych polskich komiksiarzy, którzy uratują polski komiks, bo mają opanowany warsztat, ale gówno wiedzą o życiu, świecie i całej reszcie.

W ramach rundy bonusowej - komć:

Karol, weź Ty zacznij felietony pisać w jakiejś prasie za dobrą kaskę. Już drugi po Splocie tekst, co ma idealne proporcje humoru i "think-for-one-fucking-second"-izmu.

Zgodzę się z komciomatorem, tu nie ma miejsca na negatywne komentarze. Takie błyskotliwe przemyślenia muszą rodzić się w jedną jebaniutką sekundę.