Zdef. pięciolatkę, czy to jest dziecko chowane pod kloszem, czy na filmach Miyazakiego? Są obcięte palce i oko na patyku, ale bez krwi. Generalnie poziom "Niekończącej się opowieści", ale nawet mniej, bo nie ma w ogóle atmosfery zagrożenia i emo z tym związanego.

Ale co złego jest w koszmarach? Koszmary po filmie to jedna z najlepszych rzeczy w dzieciństwie.

@Mad Hatter nie jest tu freakiem?

Jest, ale nie wystaje spod niego Johny.

@ pięcioipółlatka nie będzie mieć koszmarów po tym filmie

Z nudów może ci zasnąć, albo biegać po kinie, jak jej rówieśnicy na sensie na którym ja byłem.

@ notka

Trochę nie wiem, co pisać, bo częściowo z argumenty wystukałem w flejmie z Piotrkiem o animacji, tam poniżej, częściowo u siebie i zacznę się powtarzać. Ale sam chciałeś. Spoilerów może być dużo.

@ Jeśli czegokolwiek zabrakło w filmowej wizji Burtona, to szaleństwa

Zabrakło po prostu Burtona. Porwę ci mema - to nie jest film Burtona, to jest film komitetu zakładowego Walt Disney Company. Burton w tym filmie, podobnie jak w Planecie Małp, istnieje jako nazwisko, które pozwala nakręcić pewne oczekiwania, zresztą pod tym kątem skrupulatnie dobrano wszystkie promo materiały, tyle, że cała jego reżyseria i pomysł na ten film, to absolutny brak głosu autorskiego i bezpieczne granie według Disneyowych reguł. Jakich?

- Kolorystyka z klucza przesadźmy z niebieskim, wszyscy lubią niebieski.
- wyjęte z dupy gadające pocieszne zwierzątka
- Alicja jako cipa bez pojęcia (powtórzenie postaci z 1951 r.) i to po mimo tego, że z całych sił próbuje się nam wmawiać, że jest starsza.
- Dosładzanie postaci - Hatter, Marcowy, koszmar udający Kota z Chesire, pomalowany dla niepoznaki neonowa farbką.
- dorzucenie sentymentalnego bohatera - pies, bez żadnej roli fabularnej, poza przeleć się od a do b i powyj i popatrz tymi wielkimi oczami, o tak.... już. Ktoś kupi z tobą plakat.
- Idiotyczna ożywiona scenografia (for fuck sake - latające koniki na biegunach? Po co?)
- Dorzucenie Bossa na koniec levelu, bo inaczej nikt nie zauważy, że film już się skończył.
- kastracja wszystkiego, co wykracza poza mental 10 latka - począwszy od zabaw językowych, sprowadzonych tutaj do bla, bla, jakie śmieszne słówka, po samą postać Alicji, która po raz drugi w łapach disneyowskich speców zmienia się w bezwolną kretynkę i przestaje być jedną z najsilniej zarysowanych postaci kobiecych jakie dała literatura z tamtych czasów.

@ ab-so-lut-nie urocza Alicja

Howgh. Absolutnie urocza Wasikowska, której już za granie w pierwszej serii In Treatment należy się honorowa parada pod szpalerem metrowych wzwodów, szkoda tylko, że wtłoczona w postać, której tak właściwie nie ma. Cały bunt Alicji przeciw wiktoriańskiej nudzie i konwenansowi, zostaje sprowadzony do nie wyjdę za spaślaka, a ciekawość świata - coś, co jest główną siłą sprawczą wszystkich jej działań w książce - zamienia się w nieustające ołmajfakingod, co się tutaj dzieje?! Ta Alicja nie zadaje pytań, nie dziwi się, nie wierci dziury w brzuchu, nie jest samobieżną maszynką do przekręcania słów wszystkich pozostałych bohaterów, nie jest irytująca, wścibska, trzepnięta - jest disneyowska. Jest biedną, zagubioną cipą, której muszą pomóc faceci i stworzenia o wyraźnie męskich cechach, bo inaczej sobie sama z niczym nie poradzi, w końcu jest tylko dziewczynką. Welcome in the 1951.

@ Nawet nazwa krainy, którą ponownie odwiedza dziewiętnastoletnia dziś Alicja, okazuje się być zwyczajnym Podziemiem: "Wonderland" to źle usłyszany przez małą Alicję "Underworld".

Zgoda. Alicja nie trafia do Wonderlandu, dokładnie jak Puchatek i Prosiaczek, którzy dawno temu dostali nakaz eksmisji z prawdziwego Stumilowego Lasu i trafili do disneyowskiego simulacrum. Po nadejściu komorników z firmy Walt & Co, bohaterowie książek naszego dzieciństwa nagle odkrywają, że magiczne krainy, w których mieszkali całe życie - Neverland, Wonderland, Stumilowy Las, Oz - zamieniły się w coś złożonego w dużej mierze z wyliczeń marketoidów na okoliczność rozkręcenia franszyzy z przytulankami, albumami z naklejkami i zestawami w Macu, w miejsce zamieszkane przez gotowe produkty chińskiego przemysłu zabawkarskiego - Kot z Chesire, Pan Dżdżownica, Doormouse (która w tej wersji nie jest nikim innym, tylko Stuartem Malutkim przerobionym na lesbijkę w modelu Butch), i pozbawione jakiegokolwiek klimatu. Ta Alicja równie dobrze mogłaby się dziać w Disneylandzie, bo z oryginalnej scenografii, pełnej mroku, mchu i paproci zostały tylko nie budzące...

cd

... żadnej grozy ruiny i zamki jak z niemieckich tortów lub logo Buena Vista Disney Distribution Company.

@ Burton po prostu nakręcił swojego "Tin mana", który był steampunkowo-poważną wersją "Czaroksiężnika z Krainy Oz".

Grejt. A teraz weź i przeliteruj tytuł:

A-L-I-C-E-I-N-W-ON-D-E-R-L-A-N-D.

Dziękuję, nie mam więcej pytań. Cieszy mnie, ze próbujesz jakoś bronić Burtona, ale tu chyba nie ma czego bronić. Burton zrobił film bez żadnej ambicji, poza zawsze słuszna misją jak najszybszego zwrotu zainwestowanych milionówmegabaksów. Porównanie Hattera z Tin Manem, to zdecydowanie mocno jazda na wyrost, bo Hatter Deppa, jest tak żałosny, jak tylko żałosna może być ta postać. Właśnie żałosna - nie tragiczna. to nie jest freak, który pod wpływem tragedii osuwa się w coraz bardziej epickie szaleństwo, to jest kolejna obok Alicji smętna cipa, której zabroniono rozumieć to, co się wokół dzieje, kolejny bohater oryginału, któremu zabrano wszystko, co było w nim najfajniejsze, za to dołożono mu umiejętność uciesznego tańca. Równie dobrze mógłby tam stanąć Eddie Murphy i robić się coraz grubszym i grubszym, nikt by nie zauważył różnicy, a figurki w Macu sprzedawałby się tak samo. W jednym masz rację - to nie jest typowy Depp, bo na typowego Deppa (Edward, Arizona) już chyba przyszła pora. To jest Depp XXI wieku ze Sweeney Todda czy Public Enemies - kompletnie rozjechany z rolą, zupełnie nic nie wnoszący do filmu na poziomie aktorskim, napędzający tylko i wyłącznie sprzedaż biletów.

Kończąc: tę Alicję już widziałem. Powstała 59 lat temu i wtedy przynajmniej styl animacji był wydarzeniem. Z tej, wizualnie podobały mi się głównie bezpośrednie odwołania do wersji z 1951 r. i Baggersloth, który choć z dupy, był jedynym nowym elementem fabuły, który miał jakiekolwiek znaczenie fabularne. I mam wrażenie, że z tą Alicją będzie dokładnie tak, jak z poprzednim disneyowskim podejściem do tematu - zestarzeje się okrutnie dzień po trafieniu na DVD, a jej jedynymi fanami będą znudzone dzieci, które nie mają co robić o 10 rano w niedzielę i oglądają powtórki na Polsacie.

Bardzo dziękuję za podpowiedzi i uprzejmie proszę o niemieszanie mojej córeczki do flejma.

@dodo

Poszlo na priva.

@braineater

"Kolorystyka z klucza przesadźmy z niebieskim"

Dla mnie tam bylo duzo bialego, czerwonego, i burego tez. Niebieskie to byly blanty ktore jarales.

"Alicja jako cipa bez pojęcia (powtórzenie postaci z 1951 r.)"

I powtorzenie postaci z ksiazki Carrolla, rowniez. Przeciez to jest caly zamysl fabularny, ze ona nie ma pojecia co sie dzieje i stopniowo sie wtapia w "swiat na opak".

"koszmar udający Kota z Chesire"

Nie koszmar, tylko Garfield.

"Idiotyczna ożywiona scenografia (for fuck sake - latające koniki na biegunach"

BO TO JEST WONDERLAND, A NIE PCIM.

"Cały bunt Alicji przeciw wiktoriańskiej nudzie i konwenansowi, zostaje sprowadzony do nie wyjdę za spaślaka"

No tak, bo malzenstwo to taki drobiazg w zyciu czlowieka.

@ I powtorzenie postaci z ksiazki Carrolla, rowniez

To chyba znamy inne książki. Alicja z oryginału to jest postać aktywna, ona jest zdziwiona, ale działa, próbuje sobie to wszystko jakoś po swojemu tłumaczyć, nie polega jedynie na tym, co jej powie zwierzyniec. Tutaj jest tylko pingpongiem, bezwolnie przerzucanym tam i nazad, tak właściwie samodzielnie i bez zwierzaków nie podejmuje nawet jednej decyzji, nie podważa nawet jednej reguły Disneylandu.

@ Niebieskie to byly blanty ktore jarales.

Tak, oczywiście. Siedząc w banku, przestałeś już zauważać taki kolor jak niebieski, bo jest default.

@
BO TO JEST WONDERLAND, A NIE PCIM

Wonderland swobodnie się bez tego obywał. Disneyland jak widać sobie nie radzi.

To, że nie skumał książek, to akurat jest widoczne na każdym kroku. Tyle, że Charliego i Fabryki też nie skumał literacko, a zrobił film, który wybija z butów.

@braineater
"Ta Alicja nie zadaje pytań, nie dziwi się, nie wierci dziury w brzuchu, nie jest samobieżną maszynką do przekręcania słów wszystkich pozostałych bohaterów"

Surprise, surprise - właśnie po tym można poznać, że jest dorosła. Gdybyś w tej chwili przypadkiem wlazł do jakiegoś dziwnego miejsca, gdzie nic nie wygląda znajomo, to co byś raczej robił - rozglądał się ostrożnie na boki, kombinując, którędy by tu zwiać, czy biegał jak wiewiórka na red bullu, dotykał wszystkiego, pytał, jak to się nazywa i co robi ten przycisk?

"której muszą pomóc faceci i stworzenia o wyraźnie męskich cechach,

Tak, Biały Królik miał wyraźnie męską cechę - kamizelkę garniturową.

"bez zwierzaków nie podejmuje nawet jednej decyzji, nie podważa nawet jednej reguły Disneylandu."

Zaraz, zaraz. A decyzja o tym, że joerj grzh, pb zójvyv jfmlfpl, mnzvnfg wrpunć qb wrqarw xeóybjrw, yrpv engbjnć xhzcyn m ybpuój qehtvrw, gb avr wrfg avrmnyrżan qrplmwn? (qyn glpu pb cemrtncvyv flzobyvpmar manpmravr, zójv anjrg: "Gb wn jlmanpmnz śpvrżxę"). Cóźavrw bxnmnłb fvę, żr gb v gnx mtbqar m erthłnzv Qvfarlynaqh, nyr j pujvyv cbqrwzbjnavn qrplmwv avr zbtłn b glz jvrqmvrć.

To ja jeszcze od siebie dorzucę.

Jejku, ten film był głuuuuuupi. Głupie zakończenie -- z początkiem filmu liczyłem na finty w fintach, zwroty akcji, jakieś ukryte motywy, metatekstualność jakąś albo chociaż wink-wink do dorosłego widza.

A tu kupa. Wszystko się stało tak, jak się miało stać, szast-prast-bum i wylądował pan wrona. No rozumiem, że to film dla dzieci, ale chyba lepiej bawiłem się oglądając "Wally'ego". Na DVD, po niemiecku i w odcinkach na zmianę z "Bobem budowniczym".

Ja już nawet nie domagam się, żeby film był równie oniryczny, co książka (no bo nie chodzi mi o odtworzenie akcji z książki, tylko o oddanie jej gestaltu). Oniryzm nie polegana tym, że myszy gadają i istnieją banderzwierze. A tego uczucia zupełnie ten film we mnie nie wzbudził (częściowo zgadzam się z komentarzem braineatera, chociaż nie zapamiętałem przewagi niebieskiego, wręcz przeciwnie).

Ale wizualnie mi się podobało, a już absolutnie wymiatająca była końcówka. To znaczy napisy. Serio, ta rosnąca ramka była zrobiona genialnie.

@braineater
"mr jfmlfgxb wrfg mncvfnar an ehybavr"

... jeśli w międzyczasie nikt nie zmieni niczego istotnego. Jest powiedziane na samym początku.

"Nie ma zgody na tę dorosłość. Popatrz jakie ona tam podejmuje dorosłe decyzje"

Ale po kolei. Jeśli masz argumenty przeciw dorosłości, to dawaj (okej, dałeś), ale akurat fakt, że nie biega, nie paple i nie zadaje miliona pytań, jest spójny z wizerunkiem dorosłego, bo dorosły człowiek tak nie robi.

"Koniec procesów myślowych Alicji"

N gb żr ebmjvwn svezę, cbqrwzhwr elmlxbjar qrplmwr v pupr cbqeóżbjnć cb śjvrpvr, ab v avr xbńpml svyzh, żlwąp unccvyl rire nsgre m wnxvzś znynxą, to co? Co jeszcze chciałbyś zobaczyć? (no dobra, ja trochę miałam nadzieję, że gąsienica wyjdzie z kokona jako Alan Rickman w kilcie, zagra na skrzypcach i pocałuje Deppa w usta, ale czepianie się, że nie, byłoby już trochę dla sportu).

@krystyna.ch

O co chodzi z tymi kawałkami randomowego ASCII, które wstawiasz w środek zdania? Jakiś mem nowy? Troll? Szyfr?

@ braineater "Kolorystyka z klucza przesadźmy z niebieskim"

Ulubionym kolorem wielu dziewczynek jest niebieski... a właściwie błękitny. Kiedy mala dziewczynka maluje dodo albo stonogę i zastanawia się, jaki oni mają kolor, to zgadnij który wybierze. Ta kredka zawsze pierwsza się kończy...
...
Mi sie podobalo, ze Burton nie odarl Wonderlandu z niebieskości. Poza tym, ten kolor byl modny w ubieglym sezonie.

@ "miałem cały czas dziwne wrażenie, ze oglądam miniaturki zamknięte w akwarium."

Też mam podobne wrażenie przy 3D, chyba z wyjatkiem Avatara. (BTW, zapowiedz Doktora fajnie wygladala.) Przy czym mi postaci zaczely wydawac sie bardziej realistyczne. W 2D wszystko było takie... kolubrynowate.

@ "Cały bunt Alicji przeciw wiktoriańskiej nudzie i konwenansowi, zostaje sprowadzony do nie wyjdę za spaślaka"

Jej dylemat zwiazany byl raczej z tym, ze jej zubozala rodzina, chcac zapewnic jej (i sobie) przyszlosc, wlasnie tego od niej oczekiwala. Miała wobec nich poczucie odpowiedzialności.

Z reszta Twoich argumentow nawet nie dyskutuje, bo chyba jestesmy sobie zbyt obcy kulturowo (no offence).

@braineater

"o, własnie. Ja tam się na 3D nie znam, w Beowulfie mi się podobało, w Coralinie też, ale tu miałem cały czas dziwne wrażenie, ze oglądam miniaturki zamknięte w akwarium. Jakiś strasznie klaustrofobiczny efekt się z tego zrobił"

Alicja była kręcona w 2D i dopiero potem przerabiana na 3D, przez co szczególnie sekwencje w prawdziwym świecie wyglądały jak jakieś papierowe wycinanki jedna przed drugą, a nie jak prawdziwa głębia. Cameron za to Burtona słusznie zjechał.

@for fuck sake - latające koniki na biegunach? Po co?

To akurat jedna z nielicznych rzeczy żywcem wziętych z książki. Pamiętam tego konika z klasycznej ilustracji do pierwszego wydania. Co pokazuje tylko, jakim koszmarkiem byłaby dokładna adaptacja.

@meritum
Film jest faktycznie niedobry: tak niedobry, że aż skojarzył mi się z "Hakiem". Podobnie jak "Hak" chwyta zresztą skutecznie pewien Zeitgeist. Tylko ad 1991 mogło się wydawać, że Piotruś który został japiszonem może jeszcze wzbudzić w kimś sympatię. Do tego nieświeży sztafaż (kino nowej przygody) i obsada (OMG, Phil Collins!). Dzisiaj nie da się już na to patrzeć, tak się zestarzało.

Per analogiam: tylko ad 2010 Alicja w krainie czarów może stać się lekcją bieda-feminizmu a'la Disney. Wszystkie te sceny przebieranek, przymiarak, zmian wzrostu i rozmiaru to łopatologiczny wykład: musisz odnaleźć siebie, refleksyjnie zbudować swoje "ja". A potem nic nie będzie niemożliwe nawet (o radości!) xbybavnyal cbqoów Puva (albo kariera w korporacji). W sumie jednak ta oferta jest oszustwem. Wiemy, że zakończenie w którym NYvpwn jfvnqn an bxeęg jest zupełnie nierealne, w filmie jest to dobitnie zaznaczone. Taki sobie eskapizm, jeśli nie Ally McBealizm.

Za kilka lat będzie to czerstwe nie do wytrzymania.

@braineater
"mnie się kończyły czarne i czerwone"

Drugie wcielenie vontrompki?

@ausir
"Alicja była kręcona w 2D i dopiero potem przerabiana na 3D"

Też to czytałem. Ale ja akurat na Avatarze miałem takie samo wrażenie, wiec nie rozmiem dlaczego Cameron się czepia.

@mrw
"I ab-so-lut-nie urocza Alicja."

Alicje zobaczę pewnie dopiero w weekend, ale w zeszłym tygodniu nadrobiłem Defiance i będę potrzebował bardzo dużo pozytywnej energii aby kiedykolwiek pochwalić któregoś z głównych aktorów tego filmu.

Ja się muszę zgodzić z kolegą braineateram, że film był wybitnie nudny. Ładny, ale nudny. Widziałam dwa przejawy buntu Burtona wobec reżimu Disneya: zamek Red Queen wyglądał jak zamek Śnieżki (ale to mógł product placement być) oraz zawoalowaną sugestię, że White Queen jest nekromantką. Oprócz tego każda postać sztampowa do granic, a tańczący do rytmów disco Hatter do dziś przyprawia mnie bolesne jęki. Z tego wszystkiego Alice SyFy okazuje się być ciekawszą, bo ma pomysł na setting i zdecydowanie lepsze postaci.

@ Malowałeś biedronki

gdzie tam, hanysowskie landszafty. Przyroda - czarny; ludzie - czerwony.

Te dzisiejsze filmy to są kaszanki tak można powiedzieć. I maszynki do zarabiania dużych pieniędzy

Wróciłem.

Przewidywalne do bólu zębów. W każdym wymiarze - estetycznym, fabuły, wymowy. Myślałem, że się zaziewam na śmierć.

Jednak jedyną dobrą Alicję nakręcił Svankmajer. Bo to jest taka rzecz, którą trzeba zinterpretować. A nie wystawić po bożemu, jak teatr w Pcimiu Wielkim "Krakowiaków i górali". I co z tego, że dowieźli CGI do Pcimia...

@braineater
Przerysowałem pod wpływem emocji oczywiście. Ten serial TV widziałem chyba dziecięciem będąc i wtedy zrobił duże wrażenie.

@braineater
Ten BBC z Sellersem z 1966 to jest ten animowany z tubki? W takim razie to nie ten. Ja pamiętam jakąś wersję aktorską. Ale nie mam czasu na śledztwo, która to była. Musiało lecieć w TVP we wczesnych 80-ties.

@ latajace koniki na biegunach

O wlasnie! I w Alicji i w Avatarze fruwala w powietrzu jakas startowa populacja genocopa. Robilo mi sie od tego jak od Abakanowicz (tym razem nie sie nie nabijam), Tuwima z 20-lecia albo moich grubych nieprzyjemnych kolezanek z dawnej pracy. Wy też tak macie?