Nameste o(d)powiada o grzeczności: włączyłem się z tezą, że grzeczność polegać powinna na niebyciu bucem, a to oparte o empatię.

A jak ktoś nie umie?

Co nasuwa różne problemy, bo empatia wymaga pewnego wejścia w sytuację drugiej osoby; jeśli trafimy na osobę grzeczną, która akurat spróbuje wejść w naszą sytuację, może dojść do zapętlenia; ja wczuwam się w kogoś wczuwającego się we mnie wczuwającego się w... uff.

Oczywiście należałoby zacząć od pytania, do czego właściwie służy "grzeczność". Tzn. rozumiem, że jest to kaganiec dla buców, którzy nie potrafią być mili sami z siebie, chowają się więc za fasadą dzieńdoberków i nieprzeklinania, takiej kulturki od i dla miłych ludzi. A ja wolę kochać pedała niż nienawidzić homoseksualisty.