Mam taką anegdotkę, którą często opowiadam, ale chyba nie wrzucałem jej na blogaska, a jakoś tak mi się skojarzyła z ostatnimi wydarzeniami (pasta z usenetu):

Night train nach Warsaw, circa 1998. Jechaliśmy na konwent z klubem mangowym, pociąg pełen, staliśmy więc te 7 godzin na korytarzu i dyskutowaliśmy o życiu, wszechświecie i całej reszcie. No i po paru godzinach otworzyły się drzwi przedziału, wyszła zeń staruszka, zaczęła narzekać na dzisiejsze czasy ("Jehowcy w restauracjach na golasa!") i zwyzywała naszych ojców od komunistów. A potem dała nam dwa obrazki mówiąc:

"To jest Matka Boska, którą Lech Wałęsa nosi w klapie. To jest Matka Boska Wałęsy. A to jest Matka Boska Kwaśniewskiego [pokazuje obrazek, na nim Matka Boska, w tle dwa krzyże], a to są krzyże, na których Kwaśniewski będzie krzyżował Polaków".

Zawsze były wariatki z krzyżami i zawsze była uchachana młodzież. I cała różnica, że teraz to pokazali w telewizji.

I zawsze był Kościółek, który się tym nie przejmował, tylko robił swoje - jumał ziemię i stosował przemoc symboliczną. Wojtek Orliński cieszy się w Warszawie z zapateryzacji deptakiem z knajpkami, a tu u mnie tymczasem wybierają sobie patrona.

Potrzeba pierdolnięcia, to na razie było ledwo pierdnięcie.

Chociaż kto wie, może jak kamyczek wywołujący lawinę, od niego zacznie wiać wind of change? W sumie wolę się pozytywnie zdziwić, niż głupio rozczarować, więc wybaczcie pesymizm.