@trochę nie wypada się z nim zgadzać

Bo?

@Wszyscy jesteśmy polityczni, hm?

Ideolo nie musi być polityczne.

@Mnie "Kieszonkowy..." raczej znudził, ale to już de gustibus.

Może za dużo czytasz.

@Ty mi powiedz. Na niektóre ideolo reagujesz alergicznie, niezależnie od jakości.

Nieprawda.

Zejdźmy z pani Chutnik, bo się niepotrzebnie zaplątała w tego ping-ponga, trochę ze swojej winy - wybór 4ch kobiet jako bohaterek może nie być ideologiczny /wybór 4ch słabych kobiet już jest - trochę z mojej - bo wolę jak historie słabych kobiet opowiada mi starsza pani Jelinek, bo potrafi to zrobić tak, że się przejmę smutną pianistką, prosto z Psychozy, czy dzieciakami z powieści pod mocno ideologicznym tytułem Wykluczeni. Daje mi bohaterów trochę mniej jednowymiarowych, którzy mają przejebane nie tylko z tego powodu, że są kobietami. U pani Chutnik, przynajmniej tak mi się to przeczytało, bycie kobietą to już jest wystarczająca drama, żeby spróbować z tego zrobić literaturę. Ni chuja nie jest, przydają się jakieś dodatkowe ficzery, żeby było wiarygodniej - np zjebana psychika. Chutnik tego próbuje, spoko - panią z bazaru, co sprząta i to dziecko z ostatniego tekstu nękają własne mózgi i to nie są złe teksty, gdyby nie to, że akcent jest położony zupełnie gdzie indziej - nie na bohatera, tylko na system, który te bohaterki stworzył. I tu się zaczyna jazda, która mnie od Chutnik odstrasza, czyli zamienianie akcji w publicystykę - te wszystkie wrzuty o tym, jak to dziewczynki muszą się dostosowywać, uginać, korzyć, buntować, które w felietonie zasłużyłyby najwyżej na ciężkie westchnienie: po chuj o tym opowiadasz, to już wiemy i całkiem nieźle sprawdziłyby się w jakiś manifestach, ale w literaturze zamieniają postaci w kartoniki, istotne o tyle, że da się na ich przykładzie pokazać fakapy systemu, natomiast nieistotne zupełnie jako pojedyncze osoby, bohaterki. Ciągłe wrażenie przy KAK - te wszystkie postacie można wymienić na jakiekolwiek inne bohaterki, a wydźwięk książki pozostanie ten sam - przez umiejętne dobranie fragmentów biografii, zawsze wyjdzie, ze kobiecość to przejebaność - nawet wtedy, gdyby pani Chutnik próbowałaby opisać szczęśliwe kobiety. Skonstruowała taki świat (zlepiła go z gazet, z książek, z własnych doświadczeń), w którym nie ma miejsca na inną opcję - mamy siedzieć w trwodze i przerażeniu, załamując ręce nad tym, jak to ciężko jest mieć cipkę i cycki (albo tylko pragnienie posiadania tychże) i nawet podchodząc do tego z dużą dozą dobrej woli, trudno nie zauważyć, że jej się ten świat niezdrowo wywraca na jedną stronę - bo został zbudowany na fundamencie ideologicznym, a nie na postaciach. To jest to, co mnie najbardziej odrzuca od książek ideologicznym - przyjmując, że x+y=z, gdzie x to bohater, y to świat w którym musi żyć w danym tekście, a z to suma tego wszystkiego, co świat odcisnął na psychice bohatera, w tego rodzaju tekstach za x możesz podstawić łotewer, a z będzie zawsze takie samo. (Zrób ćwiczenie myślowe, podstaw sobie za bohaterki KAK 4 klacze, niech się to nazywa Kieszonkowy Atlas Naszych Szkap, sprawdź, co się zmieni w warstwie moralnej, ideologicznej, światopoglądowej. Moim zdaniem to całe biadanie a'la Konopnicka pozostanie bez zmian, tyle tylko, że wtedy książkę będą wychwalać ci, którzy chcą mi zabronić kabanosów z konia, a nie feministki/ści i ludzie wrażliwi na krzywdę społeczną).

@brain
"zawsze wyjdzie, ze kobiecość to przejebaność"

Zupełnie nie miałem takiego wrażenia, czytając tę książkę.

@czescjacek

Zarzut z h.b. umyka mi (jak zwykle), ale może dotyczy bardziej osoby, nie tekstów.

Jaś Kapela jest dla Stokfiszewskiego pionierem (pionierką?) pop-poezji, co sobie tłumaczę w ten sposób, że pisze/gada pop-wierszami, których (jedyną?) zaletą jest to, że gadają nagłówkami gazet i językiem internetowych komciów, czyli to, co dla mnie jest osiągnięciem żadnym.

Za to Kopyt, cytuję, to "poeta polityczny, każący nam opuścić bezpieczną przystań pola lirycznych tradycji, w którym miłość odbita w narcystycznym lustrze opowiada bajki o masturbacji" (Zwrot polityczny, s. 131). "Każe nam wypłynąć na szerokie wody dyskursu o rzeczywistości, w którym zakochany jest komisarzem prawdy [...]" (tamże).

Słówko "promuje" wydaje mi się zbyt nicniemówiące. Jak na zarzut.

@Czyli, co literatura jako chybotanie łódką

Nie, literatura jako zapełnianie białych plam, wypełnianie niszy i rozmowa z nieznajomym.

@A co do podmianek, kolejny prosty test myślowy - wyjmij bohatera z Barbary Radziwiłówny Witkowskiego

nie umiem

@czesjacek

cytujesz Stokfiszewskiego, rajt?

Ofc, zostawiłem tytuł. Masz rację co do niestrawności, długie, mętnawe, można przejrzeć, ale na czytanie trzeba mieć lepszy powód niż samo posiadanie.

Temat nadinterpretacji (na przykładzie Kopyt u Stockfisha) nadaje się na neverending flejm. Też nie znam wzdłuż-wszerz kawałków Kopyta, co trafię na jakiś, to mi (raczej) wzrusza ramionami. To wewogle ciekawe jest, że na poziomie tomiku albo nawet całokształtu można wyinterpretować kwestie trudno dostrzegalne w każdym pojedynczym wierszu. Za coś im płacą, nespa, krytykom literackim.

@ rozmowa z nieznajomym.

O to, to, ładnie pan to ujął panie redaktorze - mnie brakuje nieznajomych w książce Chutnik - te wszystkie postacie już gdzieś widziałem - czy to w programie pani Jaworowicz, czy w Dużym formacie, czy w łzawych reportażach Polityki. Wracając na sekundę do Jelinek - nigdy wcześniej nie zetknąłem się taka postacią jak Pianistka, to jest właśnie kontakt z Nowym, Innym, tak samo jak 4 kobiety z opowiadań Musila (:* ^nameste), nie mam wrażenia obcowania z bohaterkami stworzonymi tylko po to, żeby pokazać jaki świat jest zły, one żyją swoim życiem, a u Chutnik to wrażenie mam ciągle.

@Brain

No Chutnik sama jest napisane, że przedstawia typy kobiet. Pewnie ktoś ma na to jakąś mądrą teorię, że niektóre książki są character-driven, a inne world-driven; Aragorna pewnie też by się dało zastąpić jakimkolwiek innym Szlachetnym Wojownikiem. No i to trochę nie są już zarzuty o ideolo, nie?

@ tylko tak gadasz

no pewnie, po to są flejmy przy śniadaniu

@ Pewnie ktoś ma na to jakąś mądrą teorię, że niektóre książki są character-driven, a inne world-driven

Pewnie tak, przy czym te drugie, to najczęściej literatura gatunków, albo kompletne odloty typu [a=www.scribd.com/doc/7701978/LUIGI-SERAFINIcodex-Seraphinianus]Codex Serpahinianus[/a] lub właśnie literatura ideologiczna

@No, że z l"literatury publicystycznej" (sprawdzić czemu nie Wildstein) tylko chciejstwo (nad)interpretatorów może zrobić literaturę bezprzymiotnikową, czyli taką, która broni się tym-tajemniczym, co nie daje się zamknąć w żadnej jednostronnej interpretacji.

Eeee a to się ma do kogo i jak

@no pewnie, po to są flejmy przy śniadaniu

No bo tu masz historię laski w urojonej ciąży i z urojonym płodem w pięknym wątku urban fantasty; mówisz, że można to podmienić na inną biedną laskę i dostaniesz tę samą historię?

@Też nie przepadam za literaturą ideologicznie zaangażowaną.

A mnie to ma obchodzić bo

@"co jest złego w ideologii"
Ale chyba wina nie leży po stronie samej ideologii tylko grafomana, czyż nie?

Obiecałem na dziś notkę, ale czytam to i komcie, i jak do Marcelego to jak o ścianę i to wszysko takie miałkie i ja od razu przejdę do puenty: Marceli śmierdzi. Dziękuję za uwagę.

@ Marceli śmierdzi

pograj 6h w Assasins Creeda, zdrzemnij sie 3 godziny i zabierz się momentalnie do pracy i też będziesz nieładnie pachniał.

@ mnie nudzi deczko literatura, której tematem (jak jednak ładnie napisał Stokfiszewski) jest "miłość odbita w narcystycznym lustrze opowiadająca bajki o masturbacji".

mnie absolutnie nie, za to ta która zabiera Głos w Sprawie odrzuca mnie już na dzieńdobry. Możesz mi sprzedać ideologię, właściwie każdą, ale zrób to przez bohatera, który mnie zaciekawi, który będzie nieznany, urodzony tylko dla tego, żeby opowiedzieć swoją, jednostkową historię, nie będzie wzorcem, archetypem, przykładem i maszynką do wygłaszania frazesów o świecie przykrojonym tak, żeby się dał ująć w truizmy.

nie, np przez 30 postaci z liceum, z których kazda jest inna.

@Możesz mi tak zwyczajnie po ludzku wytłumaczyć tę sprzeczność?

Przecież to jest pozorna sprzeczność. Ja znałem STARĄ JEBANĄ LAMPUCERĘ CZEGO SIĘ WPIERDALASZ GŁUPIA PIZDO CZEGO NIE ROZUMIESZ W KONCEPCJI REJESTRACJI NA GODZINĘ NA SZCZĘŚCIE ZA PÓŁ ROKU CIEBIE JUŻ NIE BĘDZIE, a nie Człowieka, o którym napisała Chutnik.

@ Ja znałem STARĄ JEBANĄ LAMPUCERĘ CZEGO SIĘ WPIERDALASZ GŁUPIA PIZDO CZEGO NIE ROZUMIESZ W KONCEPCJI REJESTRACJI NA GODZINĘ NA SZCZĘŚCIE ZA PÓŁ ROKU CIEBIE JUŻ NIE BĘDZIE

aha, ok, my chyba jednak żyjemy w innych rzeczywistościach.

@ Przytulasz się do każdego żurka

nie, ale zobaczenie w nim człowieka nie jest dla mnie żadnym odkryciem, dla literatury też nie

@nie, ale zobaczenie w nim człowieka nie jest dla mnie żadnym odkryciem, dla literatury też nie

Och, już Szekspir widział w żurkach ludzi, więc cała literatura jest daremna.

@Misiowie puszyści, to dla Was naprawdę jest takie niesamowite, że pod kobieta 28 l. kryje się zawsze jakiś życiorys

Oczywiście.

@ a nie ich samych?

Zwłaszcza laski od urojonej ciąży, nie?

@Bo jakby od samego początku o tym próbuję.

Ale to jest jakby Ci to powiedzieć, hm, pierdolenie.

@ok, zapętlasz się, czas kończyć.

Sam się zapętlasz. Zacząłeś z dupy tezą, że te laski są doskonale wymienne - pokazuję, że ta historia urojonej ciąży i wyskrobka jest dosyć niezwykła, to puszczasz mimo uszu. \O_o/

@ kolejna historyjka

Wszystko jest "kolejną historyjką".

Ja mam wrażenie, że tego nie czytałeś, tylko przekartkowałeś fukając.

ja natomiast takie, że Tobie wystarczy napisać, że Kobieta z Bazaru to Człowiek i już wierzysz że to dobra literatura.

(A i owszem, czytałem fukając.)

@ książka jest doskonale wymienna na inną książkę

Dobra książka nie.

@ taki fan Ayn Rand uczynił akurat taki zarzut.

W życiu nigdzie nie pisałem, że Rand to dobra literatura, a i ideologicznie też jakby mi trochę przeszło (the power of #ttdkn), nazwanie Atlasa dobra książka zdecydowanie wykraczałoby poza granice hipokryzji, które sobie wyznaczyłem.

@porcella

Czyli ty z tych "nienawidzę pedałów, bo mnie ksiądz ruchał".

@porcella
"Janko Muzykant"? "Antek"? Nasza Szkapa"

Nie no co to w ogóle za smutne pierdolenie, że się "Antka" z "Jankiem Muzykantem" zestawia. Janko to faktycznie propagandowy gniocik, ale Antek to ładna książka.

A o zideologizowaniu Tokarczuk poczytaj sobie u frondziarzy, my point being: ideologia jest w aju biholdera.

@Najsłuszniejsze ideolo nie robi jeszcze prawdziwej literatury

Takiej tezy nikt nie stawiał.

@w książce Chutnik postaci wynikają z tła (społecznego), z założonego obrazu świata, z całej reszty;

Zupełnie jak w życiu.

@ od biedy można by je iterować, jak kolejne egzemplarze równoważnych twierdzeń

Tak jak Ciebie można zastąpić Braineaterem.

@(Sorki, że się wcinam do nie swojego flame'u.)

Wszystkie flejmy są wspólne!

@gjuzz
"w Twoich i Cześćjacka uwagach bardziej widać silną chęć, żeby Chutnik była dobra, niż autentyczne "Wow!""

No bo to już jest postnotka i postflejm, notka z WOW jest przecież zalinkowana: mrw.blox.pl/2009/02/Szacun-na-dzielni.html. Czytałem Chutnik z zaczerwienionymi uszami i miałem nadzieję, że pociąg się spóźni, żeby zdążył doczytać całość.

"W przeciwnym razie wychodzi dydaktyczna lektura dla panienek"

No ale przecież nie wyszła, więc o czym te teorie i do czego te zarzuty.

"Czasem cuda udają się pomimo zacięcia ideolo"

Widzisz no żyjesz w zaślepieniu. Ideologię powszechnie obowiązującą masz za brak ideologii, a nie za rządzącą twoim myśleniem tak bardzo, że nawet nie zauważasz.

@No bo to już jest postnotka i postflejm

A to przepraszam. Ja tu przejazdem.

@miałem nadzieję, że pociąg się spóźni, żeby zdążył doczytać całość.

Jeśli doczytał, to pewnie następnym razem przyjedzie już punktualnie. Mimo to gratuluję czerwonych uszu. Lubię ten efekt kolorystyczny, choć raczej przy okazji innych autorów.

@Widzisz no żyjesz w zaślepieniu.

Pfff, co niby miałbym odpowiedzieć? Że nie? Teksty w rodzaju "obowiązująca ideologia zrobiła ci amway z mózgu i już nawet nie rozumiesz, że nie rozumiesz" są całkiem fajne, ale, jakby to powiedzieć, intelektualnie mało wydajne. Jak już chcesz mi zrobić psychoanalizę, to weź się za to jakoś z jajem, hę?

@bawić nawet dywagacjami na temat rozmiarów mojego siusiaka i opowiadać wszystkim jakie to smutne.

Oj, bo się wyda, dlaczego nie cenimy pisarstwa Sylwi Chutnik!

@No ale ja nie o tym, że musisz się zbuntować i opuścić Babilon, tylko o tym, że nie ma czegoś takiego, jak literatura bez ideologii.

Zgoda, szczególnie jeśli "ideologię" rozumieć na tyle szeroko, żeby prócz zamierzonego i wyraźnego rezonerstwa zmieściło się tam osadzenie w konkretnym kontekście kulturowym, posiadanie jakichś tam poglądów, ocen, punktów widzenia, czy co tam jeszcze. Zapewne też stopień zgodności między autorem a czytelnikiem jest nieobojętny. Ale jednak, po pierwsze, ideologiczne nasycenie jest stopniowalne. Co innego mimowolne powtarzanie stereotypów i schematów które ma się "z tyłu głowy" - to na ogół nie brzmi fałszywie, nawet jeśli są głupie do bólu, a co innego zaplanowana agitka. Po drugie literatura świadomie zaangażowana to jednak ciężar, który nie każde pióro uniesie. Nawet graczom z ekstraklasy rzadko się udaje. "Hadżi Murat" Tołstoja przychodzi mi do głowy jako przykład, jak należy się za to brać, jeśli w ogóle ma się odwagę próbować.

Ja w zasadzie nie mam nic przeciwko temu, żeby mi autor(ka) sprzedał(a) jakieś swoje ideolo, nawet najbardziej obsesyjne i odjechane. Tylko niech mi to opakuje jak należy, żeby nie wypadało nieszczerze i kulawo, żeby postaci nie były z papieru, a opowiedziana historia przewidywalna od a do z. Jak chcą mnie złapać, to proszę bardzo, ale na haczyku musi być tłusty robak!

@"Co jest złego w ideologii?"
"Janko Muzykant"? "Antek"? Nasza Szkapa"? Czytałeś w szkole, a to była literatura interwencyjna i ideologiczna dla dorosłych.
"Kantata o Bierucie"? "Słowo o Stalinie"?
i dlatego przedkładam Tokarczuk i Pynchona

Tokarczuk wolna od ideologii? Pewnie zwłaszcza ostatnia powieść. No ludzie, no istnieją jakieś granice absurdu w argumentowaniu. To ja przedkładam w "W hołdzie Katalonii" nad Norę Roberts:)

Kieszonkowym oczywiście:]

@czescjacek
"jak się z ideologią obecną w książce zgadzasz, to nawet nie zwracasz na nią uwagi."

Chyba na pececie. Jakże często wkurza mnie zbyt nachalna ideologia, nawet jeśli zgadza się z moimi (prze)sądami.