Czasem musi być tak, że ktoś powie coś oczywistego i tym razem będę to ja: Marek Koterski nienawidzi kobiet.

Miałem taki perwersyjny pomysł, żeby pójść zobaczyć film, na trailerach którego sobotni widzowie pokładali się ze śmiechu, bo może w tym wszystkim jest jakiś twist, ale poczytałem sobie wkładkę reklamową, wywiad i dwie recenzje, dzięki czemu spokojnie mogę ominąć tę parującą kupę gówna a i tak napisać hejtnotkę.

Wywiad jest z aktorem Więckiewiczem, który na temat kobiet robi wyznania dramatyczne: "żaden facet nie jest monogamistą, ale robię wszystko, żeby nim być"; ale w ogóle to leży on-line i ma fajne (not) przemyślenia o znajomościach internetowych, więc niech każdy zdolny do niesienia czerni w serduszku sobie pohejci w zaciszu domowych pieleszy w ramach pracy domowej.

Sorry za dygresję; wracam: otóż film składa się ze scenek, w których dwóch pizdusiów (see what I did there) wygaduje na tytułowe "baby", a to że pasa nie umieją zmienić, a to że płacą kartą za drobne zakupy; ale jak zapewnia aktor Więckiewicz, jest to "robienie z facetów, z siebie, kompletnych durniów i idiotów nie należy do przyjemności. Bo przecież "Baby są jakieś inne" nie jest filmem o kobietach, tylko o nas".

Takie to niby oczywiste, ale chyba jednak nie, skoro ciągle to podkreślają, w wywiadach i materiałach prasowych, jakby się bali, że ktoś tej megaironii nie załapie; jak w tej reklamowej wkładce, w której Kamil M. Śmiałkowski pisze o powiedzonkach z filmów Koterskiego (z błędami), które zadomowiły się w codziennym języku, a obok jakiś anonim (czuję że ma brodę albo wąsy) przebiera się za kobietę ("Katarzyna Maryna Pastorałka-Trzemeszno", czego nie skumałem zmęczony piątkiem, dopiero Szprota wyjaśniła, że to żarcik Kolendy-Zaleskiej) i pisze entuzjastyczną notkę o filmie ("odważny, bezkompromisowy"); czemu ta przebieranka akurat za kobietę, e? 

• wkładka jest w ogóle jakimś kuriozum; jest tu np. bełkotliwa wypowiedź Zbigniewa Lwa Starowicza.

Ale generalnie mój problem (problem?) z filmem Koterskiego nie polega na tym, że nie chce mi się przedzierać przez garść nudnych skeczy (zaufam Szczerbie, brzmiącemu nadzwyczaj przytomnie), żeby doczekać twistu czy przeprosin, przecież kompromitacja tu następuje w samym tytule: oto ktoś tu, w roku 2011 w ogóle jeszcze myśli, że baby jakieś są; takie coś, że kobiety jakieś są, to może powiedzieć tylko ktoś ktoś, kto kobiet nie zna albo nienawidzi, jak mój coworker, który kiedyś próbował rozmawiać ze mną o kobietach, ale mu Coś Powiedziałem i tak straciłem szansę na piękną męską przyjaźń.

A potem sobie czytam opis tubki z filmu "Ajlawju"

"Scena z filmu pt. "Ajlawju". W tej scenie Cezary Pazura pokazuje gdzie rodzi się problem między mężczyzną a kobietą :D"

i myślę sobie różne rzeczy o fanach Koterskiego i samy Koterskim, co konkluduje się w stwierdzeniu oczywistego - to facet z zeszłej epoki, z którym mam zero kontaktu, który mówi rzeczy, które mnie kompletnie nie interesują, tak jak nie interesują mnie problemy z brakiem bananów w sklepie, BO ICH JUŻ KURWA NIE MA. I tylko nie rozumiem, skąd to całe spuszczanie nad tymi filmami, ale pewnie rozumiem; w gazetach siedzą starsi panowie ze skazą inteligencką, a przed ekranem dzieciaczki podniecające się okurwionymi dialogami.

No więc widzę to tak, że Marek Koterski nienawidzi kobiet, bo nienawidzi mężczyzn; a może siebie? Hejt mi się nie klei, piszę w stanie postępującej melancholii, przepraszam, ale wiem jedno - nie ma czegoś takiego jak kryzys męskości, faceci po prostu zaczęli dorastać. 

A ci co nie, wyzdychają.