Do rana dotrwało nas czterech, tj. Ptak, Ślązak z uroczym akcentem i dobrze zaopatrzoną lodówką; Staś, druh jego z czasów studiów jeszcze, chłopię o włosach piękniejszych niż cokolwiek co widziałem na południu, Konrad, inteligent techniczny z Galicji i ja, który to wszystko starał się spamiętać. A zaczynaliśmy grupą pokaźną: pochód spod centrum kultury, gdzie Rybicki rozdawał autografy na swojej najnowszej powieści graficznej, liczył z dziesięć osób, w tym komiksiarzy i ogólnie ludzi ustawionych przy kurku z pieniądzem na kulturę. Do kurka została podłączona rura, a jej drugi koniec pompował niemałą kwotę w otwarty kredyt w pobliskim pubie, do którego się udaliśmy.